هموطنان در سراسر جهان به یاری بیماران سرطانی و صعب العلاج بشتابید
چندسال پیش که پسرارشدم مرحوم آقا سید محمد هادی سرطان گرفت و من اورا در بیمارستانها همراهی می کردم شاهد وضع اسف باری بودم که مرا در وضعیت امروز دارو و درمان به وحشت می اندازد. من با آنکه هیات علمی بودم اما تامین وتوانایی جبران هزینه ها برایم مشکل بود و گاهی پول دارو را نمی توانستم فراهم کنم.یادم نمی رود که در روزهای آخر عمر فرزندم پول تهیه مرفین را هم نداشتم اما.......
اما خاطره ای که مرا هنوز هم دارد آزار می دهد بچه ای بود که سرطان خون داشت و از نوع خوش خیم بود ولی پدر خانواده می گفت من به غیر از این چند کودک دیگر دارم اگر بخواهم هزینه این فرزندم بکنم آنهای دیگر هلاک می شوند.علیرغم اصرار بنده و دیگران فرزندش را برداشت و از بیمارستان رفت .موقع رفتن می گفت امام زاده ای در روستایمان هست اگر فرزندم را شفا داد که هیچ اگر نداد حداقل بچه های دیگرم زنده می مانند
گاهی اوقات به یاد فرزندم به بیمارستان کودکان سرطانی سر می زنم و با مشاهده آنها و بخصوص کودکان معصوم قلبم کباب می شود کمبود دارو و.. صد البته گرانی آنها وهزینه های طاقت فرسا و نکته مهمتر افزایش تعداد کودکان مبتلا به سرطان در کشور فاجعه بار است
امید وارم حالا که دولت نمی تواندبه دلایل گوناگون کاری برای کودکان فقیر و بی پناه کشورمان انجام دهدو حداقل از آلام و درد آنها بکاهد ایرانیان با شرف در اقصی نقاط جهان به هموطنان و بخصوص بیماران لا علاج و صعب العلاج کمک نمایند و با تامین دارو در خارج از کشور آنها را یاری دهند
به امید همدلی و همیاری ایرانیان سراسر جهان